Creools · Soepen
Pindasoep: Surinaamse soep van pindakaas
In het Sranan: pinda brafu
Pinda brafu is troost in een kom: een volle, fluweelzachte soep op basis van een eenvoudige kippenbouillon en flink wat pindakaas. Een hele Madame Jeanette drijft bovenop, voor de geur en niet zozeer voor de scherpte. Serveer hem op de klassieke manier met tomtom, zachte bananenballetjes, en je hebt een complete maaltijd.
Ingrediënten
- 600 g kip met bot, in stukken
- 150 g zoutvlees (gezouten rundvlees)
- 2,5 l water
- 1 ui, gesnipperd
- 6 pimentkorrels
- 2 takjes selderij
- 600 g gladde pindakaas zonder suiker
- 1 Madame Jeanette peper (geurige gele Surinaamse peper), heel
- zout of 1-2 bouillonblokjes, naar smaak
Bereiding
- Kook het zoutvlees ongeveer 10 minuten in vers water om een deel van het zout eruit te halen, giet af en snijd het in kleine stukjes.
- Doe de kip, het zoutvlees, de ui, de pimentkorrels en de selderij met het water in een grote pan. Breng aan de kook, schuim af en laat ongeveer 45 minuten trekken tot de kip gaar is.
- Schep de pindakaas in een kom en roer er beetje bij beetje een paar soeplepels hete bouillon door, tot je een gladde crème zonder klontjes hebt.
- Roer de pindacrème door de soep en leg de hele peper bovenop.
- Laat de soep 15-20 minuten zachtjes doorkoken en roer regelmatig. Pindasoep brandt snel aan en kookt makkelijk over, dus blijf erbij.
- Maak op smaak af met zout of bouillonblokjes. Haal de peper eruit voor het opdienen, of leg hem op het bord van de liefhebber.
Tips
- Gebruik gewone pindakaas zonder suiker; Surinaamse merken uit de tropische winkel geven de echtste smaak.
- Tomtom hoort erbij: kook geschilde groene of rijpe bananen in water met zout tot ze heel zacht zijn, stamp ze glad en draai er kleine balletjes van.
- Voor meer diepte bakken sommige koks het ontzoute zoutvlees eerst even met wat ui voordat het bij de bouillon gaat.
Over dit gerecht
Pindasoep, in het Sranan pinda brafu, is een van de geliefdste soepen uit de Creoolse keuken en wordt door Surinamers van elke achtergrond gegeten, in Suriname en daarbuiten. De soep is stevig genoeg voor een hele maaltijd, traditioneel met tomtom. Sommige Surinamers vertellen dat de soep wortels heeft in de oude Joodse gemeenschap, een teken van hoe verweven de Surinaamse eetgeschiedenis is.